Новые письма темных людей (СИ) - Страница 34
Vale!
Epistolae Alexium Slednikov ad Maratus Nigmatulinus.
Alexius Amorathi s.p.d.
De neglegentia tua decretorum Avennionensium Lugdunensiumque doleo, sed suadeo, ut assidue discas grammaticam Latinam, praesertim morphologiam, terminationes verborum recte ponendas. Namque eodem modo quo nunc scribere soles, epistulas forsan privatas tantum componere (et quidem in initio saltem) licet, neque tamen opuscula publica. Istud genus scribendi a lingua Latina longe abhorret.
Libri autem quos quaeris mihi absunt.
Cura, ut valeas!
Epistolae Maratum Nigmatulinum ad Alexius Slednikov.
Salve!
Me multo metuere, quod me violare Vos sine voluntas vel fortuito. Me rogare veniae Vobis, si me laedere Vos suam contumeliam ad decreti Conventum! Si me affero ad Vos dolores, – veniae dare me, amabo! Me non volo haec...
Nuper me in morbum cadere; haec est sic novum morbum, de qua omnes loqui nunc. Credi in me, – nunc me noscere studiose grammatica et morphologia, et morbum non problema est. Et me erit scire omni!
Amabo, non perdidi debitum stultitiae meam! Nunc me valde pudet debitum meam actio malum!
Si Vos respondere, – me erit in VII caelum debitum felicitas.
Vale!
Post scriptum:
Rogare veniae, quod meam epistolae multo confusum.
Epistolae Alexium Slednikov ad Maratus Nigmatulinus.
Alexius Amorathi suo s.p.d.
Noli animo cadere, res se bene habent. Lege Suppopulini «Linguam Latinam. Введение в лат. яз. и античную культуру» nec non Oerbergii «Familiam Romanam», quam tibi tradidi, per occasionem autem linguae Latinae frequenta scholas, quae illic atque hic (apud studiorum Universitatem Pozarskianam, in Museo Graeco-Latino etc.) Moscoviae habentur.
Quod vero Latine scribere audes, bene facis, sed observatis grammaticae legibus Latiniora conare. Scisne proverbium «festina lente»? Es iuvenis multosque habes prae te annos, itaque labore studio voluntate ad magnam paulatim peritiam pervenies.
Ut finem epistulae faciam, valetudinem tuam cura diligenter!
Epistolae Alexandrum Suppolinum ad Maratus Nigmatulinus.
Alexander Suppopulinus (qui et Podosinov) Marato caro salutem dicit quam plurimam!
SVBEEV!
Veniam da mihi, Marate, quod tam longe tibi non respondebam – eram aegrotus (grippo, si tale verbum barbarico uti possum).
Magno mihi gaudio est, te Latinitatem tam amare et colere. Non sum certus me tibi bene Latine scribere posse, quia non habeo usum in lingua Latina loquendo et scribendo. Sed conar!
Quid nunc lingua Latina scribis? Opus scientificum, romanescum, lyricum, memoriale, phantasticum, epistulare? Satisne bene linguam eam scis, ut aliquod praeclarum scribere possis.
Si vis, unum parvulum fragmentum textus tui mihi mittere potes, ut qualitatem prosae tuae aestimare possim.
In primis accipe duas meas notas de epistula tua.
1. Pro SALVATE debet SALVETE esse;
2. Non debes mihi in plurali forma scribere et dicere. In lingua Latina non existunt tales formae. Quisque servus etiam imperatori «TU» dicebat.
Cura, ut valeas,
Alexander, Basilii filius Suppopulinus
Epistolae Maratum Nigmatulinum ad Alexander Suppopulinus.
Salve!
Magna gratias ago quo tu respondi me!
Me scire, quod grammatica mea non bene est, sed me amore lingua latina πολύ-πολύ, quod Graeci loqui. Utpote grammatica mea nunc infirma, me decidere, quo decet scribe opus in generis simplicis, – libri meam est satura. Me multo amore libri «Epistolae obscurorum virorum», et me cogito, quod erit bene si scribe similia libri.